Οχύρωση και πύλη του χωριού
Εντός του χωριού έχει ανακατασκευαστεί ένα τμήμα των οχυρώσεων που αποτελούνταν από την τάφρο και τον προμαχώνα.
Οι δύο αυτές κατασκευές δίνουν μια ιδέα της ισχυρής τεχνητής άμυνας που περιέβαλλε την terramara του Montale.
Η τάφρος, η οποία είναι μικρότερη από την αρχική (περίπου 20 μέτρα αντί για 35), όχι μόνο λειτουργούσε ως εμπόδιο για τους εχθρούς, αλλά αποτελούσε και πολύτιμο απόθεμα νερού. Ο προμαχώνας είναι εξοπλισμένος με παλαίστρα για να αυξήσει την προστασία του χωριού και των υπερασπιστών του σε περίπτωση επίθεσης.
Η πύλη βρίσκεται πίσω και πλαισιώνεται από δύο φυλάκια. Η θέση αυτή μαρτυρείται σε ορισμένους ιταλικούς και ευρωπαϊκούς οικισμούς της Εποχής του Χαλκού και είχε αμυντική λειτουργία.
Ανακατασκευές κατοικιών της Εποχής του Χαλκού
Πέρα από την πύλη, διακρίνονται δύο σπίτια. Φυσικά, στην πραγματικότητα, το χωριό περιείχε μεγαλύτερο αριθμό σπιτιών. Για το Montale, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο αριθμός ήταν μεταξύ τριάντα και σαράντα κατοικιών, με έναν αριθμό κατοίκων κοντά στους εκατόν πενήντα. Τα σπίτια πλαισιώνονταν και χωρίζονταν από πολύ στενούς δρόμους. Οι μεγαλύτεροι δρόμοι αποτελούσαν τις κύριες ”αρτηρίες” του χωριού. Υπήρχαν επίσης ανοιχτοί χώροι για καταφύγια ζώων, αποθήκες ή χώρους συνάντησης.
Το σχήμα των δύο κατοικιών προέκυψε από τα στοιχεία που βρέθηκαν κατά την ανασκαφή, ιδίως χρησιμοποιώντας τα σχέδια των κατοικιών από τις δύο παλαιότερες φάσεις του χωριού (Φάση Ι και Φάση ΙΙ), οι οποίες ήταν πληρέστερες.
Και στις δύο περιπτώσεις, πρόκειται για κατασκευές που υψώνονται πάνω από το έδαφος και χωρίζονται εσωτερικά σε διαδρόμους που αποτελούνται από σειρές υποστηρικτικών στύλων που πλαισιώνονται από ισάριθμους κατώτερους στύλους που χρησιμοποιούνται για τη στήριξη του ξύλινου δαπέδου. Η οροφή είναι διπλής κλίσης, κατασκευασμένη από δέσμες καλαμιών που είναι στερεωμένες στο ξύλινο πλαίσιο της οροφής. Οι τοίχοι κατασκευάζονταν με ένα μείγμα από λάσπη, άμμο και κοπριά αλόγου που τοποθετούνταν σε ένα πλαίσιο από κλαδιά ή καλάμια βάλτου.
Τα έπιπλα και τα αντικείμενα που βρέθηκαν στις δύο κατοικίες έχουν αναπαραχθεί πιστά με βάση τα πρωτότυπα που βρέθηκαν στις ανασκαφές του Montale ή από παραδείγματα από άλλα terramare και αρχαιολογικά περιβάλλοντα της ίδιας περιόδου. Η διαρρύθμιση χαρακτηρίζεται από αναφορές σε οικιακές και βιοτεχνικές δραστηριότητες (μεταλλουργία, υφαντική, κεραμική, εργασία με κέρατα ελαφιού) και προσαρμόζεται γύρω από κοινωνικές μορφές (πολεμιστής, τεχνίτης, γυναικείες φιγούρες κύρους).
Τι θόρυβο κάνει η terramara;
Στο εσωτερικό των δύο ανακατασκευασμένων σπιτιών του υπαίθριου μουσείου, σχεδιάστηκαν ηχητικές εγκαταστάσεις για να ζωντανέψουν τους ήχους και τους θορύβους των δραστηριοτήτων που λάμβαναν χώρα μέσα στα σπίτια και στο περιβάλλον.
Το τρίξιμο της φωτιάς, το βράσιμο της κατσαρόλας, ο ήχος του πλαισίου σε λειτουργία...
Τότε συμβαίνει κάτι εξαιρετικό: οι πολεμιστές του χωριού συγκεντρώνονται για να συζητήσουν μια επικείμενη απειλή. Η φασαρία τους συνοδεύεται από τον ήχο των μεταλλουργών που ακονίζουν τα χάλκινα όπλα. Μια σπονδή κρασιού ολοκληρώνει τη συνάντηση: είναι ώρα για μάχη.
Οι κλίβανοι
Κοντά στις κατοικίες χτίστηκαν δύο κεραμικοί κλίβανοι, οι οποίοι χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή κεραμικών μεσαίου και μεγάλου μεγέθους.
Και οι δύο κλίβανοι αποτελούνται από έναν κυκλικό θολωτό θάλαμο από αργιλώδη γη αναμεμειγμένη με φυτικές ίνες, με ένα μπροστινό άνοιγμα και μια καμινάδα πίσω για να ευνοείται και να ελέγχεται η ροή του αέρα.
Το περιβάλλον στην εποχή του terramare
Στην περιοχή που φιλοξενεί τις ανακατασκευές, δόθηκε μεγάλη προσοχή στο φυσικό περιβάλλον. Τα υπάρχοντα εξωτικά είδη εξαλείφθηκαν σταδιακά και αντικαταστάθηκαν με είδη που εντοπίστηκαν στις αρχαιοβοτανικές αναλύσεις ή ήταν συμβατά με το φυσικό περιβάλλον της κοιλάδας του Πόου εκείνη την εποχή, όπως δρυς, ιπποφαές, φτελιά, σφενδάμι, σκυλόδεντρο, μαυροδάφνη, καρυδιά, τέφρα, πουρνάρι, ιτιά και αμπέλι.
Κατά μήκος των όχθεων της τάφρου υπάρχουν φυτά τυπικά για το περιβάλλον των πεδινών υγροτόπων, βαλτό καλάμι, βρύση, σπαθόχορτο, κατιφέ και νούφαρο.
