Τάφρος και ανάχωμα

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΑΝΕΛ

Επιστροφή στο ευρετήριο

ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΑΝΕΛ

Από αυτό το σημείο, είναι εμφανείς μια κοιλότητα και μια μέτρια ανύψωση, που αντιστοιχούν αντίστοιχα στην τάφρο και στο χωμάτινο ανάχωμα.

Στο terramare, η τάφρος συνήθως τροφοδοτούνταν από νερό που προερχόταν από κοντινό ποτάμι ή ρέμα ή τροφοδοτούνταν από πηγάδια που έφταναν στον υδροφόρο ορίζοντα. Μπορούσε να φτάσει σε σημαντικές διαστάσεις (πλάτος έως 40-50 μέτρα) και αποτελούσε επίσης ένα πολύτιμο απόθεμα νερού για τη ζωή του οικισμού. Σε ορισμένα terramares, έχει παρατηρηθεί ότι ένα σύστημα καναλιών διακλαδωνόταν από την τάφρο για την άρδευση των κοντινών καλλιεργούμενων χωραφιών. Το αμυντικό σύστημα συμπληρωνόταν από αναχώματα που συχνά κατασκευάζονταν με το χώμα από την εκσκαφή της τάφρου, τα οποία συγκρατούνταν από ξύλινες κατασκευές, όπως παλαίστρες ή “γκαμπιόν”.

Στο Montale η τάφρος αναγνωρίστηκε στις ανασκαφές του 1996-2002. Η στρωματογραφία που βρέθηκε σε αυτήν τεκμηριώνει την κατασκευή της κατά την εποχή του οικισμού ή λίγο αργότερα. Το πλάτος της έφθανε κατά τόπους τα 40 μέτρα και το βάθος της τα 3 μέτρα περίπου. Με την εγκατάλειψη της terramara, συμπληρώθηκε σταδιακά από αλλουβιακές αποθέσεις. Κατά τη διάρκεια της ετρουσκικής και της ρωμαϊκής εποχής δεν ήταν πλέον ορατή. Κατά τον Μεσαίωνα, ταυτόχρονα με την κατασκευή του κάστρο, σκάφτηκε μια νέα περιμετρική τάφρος, η οποία εν μέρει συμπίπτει με τη διάταξη της Εποχής του Χαλκού.

Ο αμυντικός προμαχώνας, που εντοπίστηκε στις ανασκαφές του 19ου αιώνα, είχε εντυπωσιακές διαστάσεις: μέγιστο πλάτος στη βάση του τουλάχιστον 10 μέτρα και διατηρημένο ύψος δύο μέτρα. Ωστόσο, το αρχικό ύψωμα πρέπει να ήταν υψηλότερο και, κατά πάσα πιθανότητα, στην κορυφή του βρισκόταν ένας αναλημματικός περίβολος. Το συνολικό πλάτος της τάφρου και του αναχώματος ήταν επομένως κοντά στα 50 μέτρα, καθιστώντας δύσκολη την πρόσβαση στο χωριό.