VOOR DE TERRAMARA
Op de plek waar de terramara zou hebben gestaan, had zich in de loop der eeuwen een opeenhoping van zand en slib gevormd door een oude waterloop. een reliëf van ongeveer vier meter hoogomzoomd door een beek.
Het omringende landschap werd gekenmerkt door kleine open plekken en dichte bossen, voornamelijk bestaande uit eiken, maar ook rijk aan naaldbomen, die vaker voorkomen in de richting van de heuvels.
Menselijke aanwezigheid in het gebied was beperkt tot een paar kleine dorpen. Sporen van frequentering voorafgaand aan de terramara worden aangetoond door een vuurstenen dolkmogelijk toe te schrijven aan de Kopertijd.
IN DE DAGEN VAN DE TERRAMARA
Rond de 1600 VOOR CHRISTUS.Een gemeenschap uit de Bronstijd vestigde zich op het natuurlijke reliëf en begon het gebied te bewerken. De nabijgelegen waterloop wordt gekanaliseerd in een breed gracht.
A dijkwaarschijnlijk aangevuld met een palissade, bood ook extra bescherming tegen het risico op overstromingen.
De binnenruimte wordt, met uitzondering van een paar open ruimtes, ingenomen door huizen rechthoekige plattegrond van ongeveer 60 vierkante meter, gescheiden door wegen. Bronzen bijl.
De enorme hoeveelheid hout die nodig was voor de bouw van de huizen en de verdedigingswerken van het dorp werd verkregen door ontbossing van de omgeving. De grote open ruimtes die op deze manier werden verkregen, maakten de ontwikkeling van een intens landbouw en veeteeltde basis van de landeconomie.
NA DE TERRAMARA
Na het verlaten van de terramara vertonen de site en het omliggende gebied geen sporen van frequentering tot deEtruskische periode. Sommige vazen en een bronzen beeldje uit de bovenste lagen van de heuvel.
